Демалыс күндері Бурабайға жол түсті. Қыдырып, таза ауада демалып, арнайы фоторепортаж түсірдік. Сапардан жиналған суреттерге қарасам, көл мен жартастар ғана емес, сарғая бастаған жапырақтар да көз тартады. Арқаның сұлу табиғаты қай мезгілде барсаң да, тамаша ғой, шіркін!? Соның бір парасын назарларыңызға ұсынамыз.
Бурабай ұлттық паркінде жасыл түс әлі басым. Қайыңдардың арасынан сары жапырақты ағаштар көрінеді. Кейбірі түгел сарғайған, кейбірінің жапырақтары енді түсін өзгертіп жатыр. Қою жасыл, ашық сары, қызғылт қоңыр реңдер бір-бірімен жарасып тұр. Күзгі табиғаттың маған ұнайтын тұсы да осы.
Шортанды көлі жақтан жағалау кеңінен көрінеді. Су жиегіндегі орман жоғары қарай жалғасып, жартастардың етегіне дейін жетеді. Күн түскен тұстар анық көрінсе, көлеңкеде қалған беткейлер күңгірт тартады. Аспандағы ақ бұлттар мен жағалаудағы ағаштардың түсі суға шағылысып, көл беті көк пен жасылдың арасында құбылады.
Жұмбақтасты бірнеше қырынан түсірдім. Бір жағынан қарағанда тас қабаттары анық байқалса, басқа тұстан тұтас сұлбасы көзге түседі. Жақыннан түсірілген кадрда оның бедері көрінеді. Ал айналасындағы Бурабай көлін қоса алғанда, көрініс кеңейіп, жартас та басқаша әсер қалдырады.
Жұмбақтасқа жақындағанда көңілге қаяу түсіретін көрініс байқалады. Жартастың бетіне әркім атын, түрлі сөздер мен сандарды жазып кеткен. Табиғаттың сұлулығын тамашалауға келіп, оны осылай бүлдіріп кетуді түсіну қиын. Бұл жазуларды тастың бетіне зақым келтірмей тазартуға бола ма, ол да белгісіз. Өз атыңды қалдыру үшін жұртқа ортақ мұраны бүлдіру – табиғатқа жасалған қиянат. Мұнда келгенімізден әдемі сурет пен жақсы естелік қалса жеткілікті.
Оқжетпеске келгенде көз еріксіз жоғары көтеріледі. Орман арасынан бой түзеген жартастың бір бетіне күн түсіп тұр. Етегіндегі қарағайлар мен сарғайған ағаштар кадрды толықтырады. Осы көріністі түсірген суретім өзіме ерекше ұнады: көл де, орман да, жартас та сыйған.
«Үш қарындас» аталып кеткен жартастар да назарымды аударды. Қатар тұрған шоқылардың әрқайсысының пішіні бөлек. Етегін көмкерген қалың орманның арасынан тас бедерлері анық көрінеді. Күн түскен тұстары ашық, қалған беті көлеңкеде қалыпты.
Көлдің арғы бетінде орманды беткей созылып жатыр. Әріректе қайықпен серуендеп жүргендер байқалады.
Бұл тау сұлбасын «Жүкті әйел» деп атайды екен. Осы атауды естіген соң қарасаң, шалқасынан жатқан әйелдің бейнесін аңғаруға болады. Орман көмкерген жоталардың иіні бас пен кеудені, көтеріңкі тұсы ішті елестетеді. Бір қарағанда жай ғана тау болып көрінген көрініске енді қайта үңіліп, сол ұқсастықты іздей бастайсың.
Көл жақтан қарағанда орман мен таулар кеңінен көрінеді. Бурабайды осы қырынан тамашалаудың да өз қызығы бар.
Бурабай ұлттық паркінің аумағындағы Шортанды көлі жақта ағаш жапырақтарына жақынырақ үңілуге мүмкіндік болды. Бір бұтақта жасылы да, сарысы да қатар тұр. Күн сәулесі түскен жапырақтардың жіңішке жүйкелеріне дейін көрінеді. Кейбірінің тек шеті сарғайған. Көлден тұтас көрінген орманның күзгі бояуын енді жақыннан тамашаладым.
Қызыл жеміс шоқтары бар ағаш та көзге түсті. Айналасындағы жасылдың арасынан түсі бірден ерекшеленеді. Ал тас үстіне түскен жапырақтар мен ағаш арасынан көрінген көл басқа бір кадрға сұранып тұр. Сөйтіп, фоторепортажға жалпы көріністермен бірге осындай шағын бөлшектер де енді.
Әрі қарай жол қалың ағаштардың арасына бастайды. Екі жақтағы қайыңдардың бұтақтары төбеде түйісіп, соқпақты көлеңкелеп тұр. Жапырақ арасынан түскен күн сәулесі жолдың кей тұсын жарық қылған. Осындай жермен асықпай жүріп, айналаға көз салғанның өзі бір демалыс.
Серуен жолымыз су жағалай жалғасты. Арғы беттегі ғимарат пен ағаштардың бейнесі суға шағылысып тұр. Жағалауда ағаш қоршаулар мен көлеңкелеп отыратын орындар бар. Айналадағы сарғая бастаған ағаштар бұл жерге де күздің реңін қосқан.
Жағалаудың бұл тұсында қайықтар байлаулы тұр. Арғы бетте серуендеп жүрген адамдар, демалуға арналған орындар көрінеді. Жасыл шатырлы қайық пен жағалаудағы сары-жасыл ағаштар суға шағылысқан. Орман ішіндегі соқпақтан кейін қайтадан осындай ашық кеңістікке шықтық.
Сапар барысында марал фермасына да соқтық. Ол осы күнгі бағытымыздың тағы бір аялдамасы болды.
Ағаш арасындағы ашық алаңда маралдардың бірі қоректеніп, енді бірі көлеңкеде тынығып жатыр. Қарағай мен сарғая бастаған қайыңдардың аясында оларды жақыннан бақылаудың өзі қызық екен.
Қайтып келген соң суреттерді іріктеп отырып, сол күнгі көріністерге қайта оралдым. Жұмбақтас пен Оқжетпестің әр қырынан түсірілген кадрлары, көлдегі толқындар, күн сәулесі түскен жапырақтар. Бәрін бірдей қалдырғың келеді. Дегенмен осы топтамаға қыркүйектегі Бурабайдың көрінісін бірін-бірі қайталамай жеткізетін суреттерді таңдадым.
Бір күндік сапардан жақсы көңіл күймен қайттым. Ал фотоларда жасылы әлі басым, сарысы енді көбейіп келе жатқан Бурабай қалды.
