Жаңа ғылыми зерттеу өткен дәуірлердегі жылы климат жағдайында мұхиттарда қазіргі кезеңмен салыстырғанда оттегі көбірек болғанын көрсетті. Бұл тұжырым теңіз тіршілігі жаһандық жылыну кезінде жойылады деген кең тараған болжамдарға күмән келтіреді.
Communications Earth & Environment журналында жарияланған зерттеу нәтижелері бойынша, бұрын ғылыми ортада жаһандық жылыну мұхиттағы оттегі мөлшерін азайтып, теңіздердің биологиялық өнімділігін төмендетеді деген көзқарас басым болған. Бұл тұжырымдар физикалық заңдар мен биологиялық модельдерге негізделген. Сондай-ақ мұхиттағы қабатталу үдерісі күшейіп, жылы беткі су салқын әрі оттегіге бай терең қабаттардың жоғары көтерілуіне кедергі келтіреді деген болжам жасалған.
Алайда жаңа ғылыми деректер бұл теориялық тұжырымдардың Жердің өткен кезеңдеріндегі мәліметтермен толық сәйкес келмейтінін көрсетті. Геологиялық және биохимиялық дәлелдерге сүйенген зерттеу нәтижелері жылы климаттық кезеңдерде мұхиттардағы оттегі мөлшері қазіргі салыстырмалы салқын дәуірлерге қарағанда кем болмағанын, кей жағдайда одан да жоғары болғанын айқындады. Бұл құбылыстың тек белгілі бір аймаққа тән екенін тексеру үшін ғалымдар ежелгі Араб теңізінің түп шөгінділерін зерттеген.
Зерттеушілер оттегі деңгейін анықтау үшін фораминиферлер деп аталатын микроскопиялық теңіз ағзаларының қабық қалдықтарына изотоптық талдау жүргізді. Бұл ағзалардың қабықтары олардың өмір сүрген ортасының химиялық құрамын сақтап қалады. Зерттеу нәтижесі ежелгі Араб теңізінде оттегі мөлшері абсолюттік көрсеткіш бойынша төмен болғанымен, қазіргі кезеңмен салыстырғанда едәуір жоғары болғанын көрсетті. Қазіргі Араб теңізінде оттегі тапшылығы соншалық, кейбір микроағзалар тыныс алу үшін оттегінің орнына нитраттарды пайдаланады. Бұл процесс атмосфераға азот бөлінуіне және экожүйенің биологиялық тиімділігінің төмендеуіне әкеледі.
Ғалымдардың айтуынша, егер миоцен дәуіріндегі климат қазіргі жаһандық жылынуға мұхиттардың ұзақ мерзімді реакциясының үлгісі ретінде қарастырылса, онда температураның көтерілуі оттегі тапшылығын күшейтпей, керісінше кейбір аймақтарда оның артуына әкелуі мүмкін. Бұл мұхиттардың оттегі тапшылығы жағдайынан шығуы ықтимал екенін көрсетеді.
Зерттеу нәтижелерінің маңыздылығы миоцен кезеңінің геологиялық тұрғыдан салыстырмалы түрде жақын уақытта болғанымен түсіндіріледі. Ол кезде материктердің орналасуы мен мұхиттардың жалпы құрылымы қазіргі кезеңге ұқсас болған. Сондықтан теңіз тіршілігінің жаһандық жылыну салдарынан жаппай жойылуы ықтималдығы төмен болуы мүмкін және Жер тарихында бұған қарама-қарсы үрдістердің болғаны байқалады.